ربز

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ربز. [ رَ ](ع مص ) زیرک گردیدن . (آنندراج ). ربازة. (منتهی الارب ). ◄ آگنده گوشت و فربه شدن . (آنندراج ).