ربغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ربغ. [ رَ ] (ع اِ) سیرابی . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ خاک باریک و نرم یا ریگ . (ناظم الاطباء). خاک باریک . (آنندراج ) (منتهی الارب ). خاک نرم و کوبیده . (از اقرب الموارد).
ربغ. [ رَ ] (ع مص ) آرام گرفتن و ثبات ورزیدن قوم در مال و نیکی و نعمت . (از ناظم الاطباء). آرام نمودن و ثبات ورزیدن در مال و نیکی و نعمت . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ◄ اقامت کردن . (اقرب الموارد).
ربغ. [ رَ ب َ ] (ع اِمص ) فراخی زندگانی . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).