رجاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجاف . [ رَ ] (اِ) آواز و صدای کوس و نقاره را گویند. (برهان ) (آنندراج ). آواز کوس . (از شعوری ج ٢ ورق ٨).
رجاف . [ رَج ْ جا ] (ع اِ) روز قیامت . روز قیامت و حشر. ◄ جسر بر روی فرات . ◄ بحر و دریا. (ناظم الاطباء). دریا، به جهت اضطراب آن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دریا. (مهذب الاسماء). ◄ نوعی از سیر و رفتار. (ناظم الاطباء). نوعی از سیر. (منتهی الارب ). قسمی از گردش و سیر. (از اقرب الموارد).