رجبان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رجبان . [ رَ ج َ ] (ع اِ) به صیغه ٔ تثنیه، منظور رجب و شعبان است . (از ناظم الاطباء). ماه رجب و شعبان است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). رجب و شعبان . (مهذب الاسماء). رجب و شعبان، مانند قمرین برای شمس و قمر. (از اقرب الموارد).
رجبان . [ رَ ج َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند. سکنه ٔ آن ١٤ تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).