رجم شیطان

رجم شیطان . [ رَ م ِ ش َ / ش ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رجم شیاطین . رجم دیو. راندن شیطان . (آنندراج ) (غیاث اللغات ). نوعی از ستاره باشد شعله مانند که ملایک بدفع شیاطین از آسمان می اندازند و نزد حکما بخارات بورقی است که به کره ٔ ناری مشتعل می شود. (منتهی الارب ) (غیاث اللغات ) : تیرش که دستان ساخته زو رجم شیطان ساخته عقرب ز پیکان ساخته تنین ز سوفار آمده . خاقانی . کز بیم رجم برنشود دیو بر فلک وز بهر عیب کم طلبد اعور آینه . خاقانی . ♦ رجم شهاب شدن شیطان ؛ رانده شدن وی : بدعت ز روی حادثه پشت هدی شکست شیطان خلاف قاعده رجم شهاب شد. خاقانی .