رخ رخ

رخ رخ . [ رِ رِ ] (اِ صوت ) رِخ . آواز دندان . (فرهنگ نظام ). ژغ ژغ . و رجوع به رِخ شود.

رخ رخ . [ رَ رَ ] (ص مرکب ) رخنه رخنه . (یادداشت مؤلف ). چاک چاک . ظاهراً مبدل و مخفف لخت لخت است : ای کرده دلم غم تو رخ رخ تا چند کنم ز عشق پازخ . عماد شهریاری . تو شاد بادی و آزاد بادی از غم دهر عدوت مانده ز بار عنا و غم رخ رخ . سوزنی .

رخرخ . [ رَ رَ ] (ع ص )رَخْراخ . گِل تنک . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). و رجوع به رخراخ شود.