رخنه فتادن

رخنه فتادن . [ رَ ن َ / ن ِ ف ِ / ف ُ دَ ] (مص مرکب ) رخنه افتادن . شکاف پدید آمدن . سوراخ پیدا شدن : چون رخنه فتد به بام خانه بر ابر سیه نهد بهانه . امیرخسرو دهلوی . ◄ نااستواری و تزلزل پیدا آمدن . از حالت استواری بگردیدن : چون ز دو مصراع کند ابروان رخنه فتد در دل پیر وجوان . جامی . و رجوع به رخنه افتادن شود.