رخنه گاه

رخنه گاه . [ رَ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) جای رخنه . قسمتی از دیوار حصار که در آن رخنه و شکافی پدید آید. (یادداشت مؤلف ) : به پیش اندر آرد بر آن رخنه گاه همیدون پیاده همه کینه خواه . فردوسی . ز بهر عمارت در آن رخنه گاه بسی مالشان داد جز برگ راه . نظامی . بنه چون درآرد بدان رخنه گاه هوا نیز یابد در آن رخنه راه . نظامی . ستادند گردان آهن کلاه چو سد سکندر در آن رخنه گاه . عبداﷲ هاتفی (از آنندراج ).