رخنه گر

رخنه گر. [ رَ ن َ / ن ِ گ َ ] (ص مرکب ) رخنه کننده . شکافنده . رخنه ساز. کافنده : رخنه گر ملک سرافکنده به لشکر بدعهد پراکنده به . نظامی . چو نیست سایه ز پستی بنای ذوق مرا چه غم که چرخ به دیوار عیش رخنه گر است . واله هروی (از آنندراج ).