رسیف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رسیف . [ رَ ] (ع مص ) مصدر به معنی رَسْف . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رفتن رفتار پای بند بر پای . (از آنندراج ). رَسَفان . (اقرب الموارد). و رجوع به رَسْف و رَسَفان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رسیف . [ رَ ] (ع مص ) مصدر به معنی رَسْف . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). رفتن رفتار پای بند بر پای . (از آنندراج ). رَسَفان . (اقرب الموارد). و رجوع به رَسْف و رَسَفان شود.