رسیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رسیم . [ رَ ] (ع اِ) نوعی از رفتار شتر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). رفتار شتر، و آن فوق ذمیل است . (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).
رسیم . [ رَ ] (ع مص ) به رفتار رسیم رفتن شتر. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ به سپل خود نشان بر زمین گذاشتن شتر. (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). نشان گذاشتن بر زمین . (از اقرب الموارد). نشان گذاشتن بر زمین از سختی راه رفتن . (از متن اللغة).
رسیم . [ رَ ] (اِخ ) نام صحابیی هجری عبدی . (منتهی الارب ). صحابی هجری عبدی است از بنی عبدالقیس . (از تاج العروس ).