رشوت ستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رشوت ستان . [ رِش ْ / رُش ْ وَ س ِ ] (نف مرکب ) رشوه گیر. رشوت گیر. رشوه بگیر. که از کسی پاره اخذ کند. (یادداشت مؤلف ) : بگو آنچه دانی که حق گفته به نه رشوت ستانی و نه رشوه ده . (بوستان ). و رجوع به رشوت خوارو رشوه خوار شود.