رعرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعرع . [ رَ رَ ] (ع ص، اِ) رُعُرع . کودک بالیده و راست قامت . نیکوجوانی . ج، رَعارِع . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب )(آنندراج ) (از اقرب الموارد). کودک بلند. (دهار). رجوع به رِعراع شود. ◄ نی بلند. (دهار).
رعرع . [ رُ رُ ] (ع ص، اِ) یا رَعرَع . به معنی رَعرَع . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به رَعَرع شود.