رعراع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رعراع . [ رَ] (ع ص، اِ) کودک بلندبالا. (دهار). کودک بالیده ٔ نیکو و راست قامت و نیکوجوانی . ج، رَعارِع . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مرد بددل . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). مرد ترسو. (از اقرب الموارد). ◄ نی دراز. (ناظم الاطباء)(منتهی الارب ) (یادداشت مؤلف ) (از اقرب الموارد). ♦ رعراع ایوب ؛ گیاهی است . (از اقرب الموارد).