رعیت
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ یَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- عموم مردم. ۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک میپردازند. ۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ یَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- عموم مردم. ۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک میپردازند. ۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.