رقابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رقابة. [ رَق ْ قا ب َ ] (ع ص، اِ) آنکه نگهبانی رخت و بار کاروان کند در غیبت ایشان . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). بنه پا. بنه پای . (یادداشت مؤلف ). ◄ مرد ناکس و فرومایه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
رقابة. [ رَ ب َ ] (ع مص ) مصدر به معانی رِقبَة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). انتظارکردن و چشم داشتن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ نگهبانی کردن چیزی را. (ناظم الاطباء). رجوع به رقبة شود. ◄ رسن در گردن کسی انداختن . (ناظم الاطباء) (آنندراج ).