رقون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رقون . [ رِ ] (ع اِ) ج ِ رقة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به رقة شود.
رقون . [ رَ ] (ع اِ) رُقون . زعفران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از مهذب الاسماء). رقان . (اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (متن اللغة). اِرقان . (اقرب الموارد). رجوع به رقان و اِرقان شود. ◄ حنا. (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (اختیارات بدیعی ). به معنی حنا باشد و آن برگی است که بکوبند و بر دست و پابندند و بضم اول هم آمده است . (برهان ) (آنندراج ).
رقون . [ رُ ] (ع اِ) رَقون . (ناظم الاطباء) (برهان ). رجوع به رَقون شود.