رمنت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رمنت . [ رَ م ِ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بیشه ٔ بخش مرکزی شهرستان بابل واقع در ٣هزارگزی شرق بابل و ٢هزارگزی شمال راه شوسه ٔ بابل و شاهی . دشتی است معتدل و مرطوب و مالاریایی و دارای ٦٩٥ تن سکنه است . آب آن از رود سریجه از شعب بابل تأمین می شود و محصول عمده ٔ آن برنج و پنبه و غلات و صیفی و کنف و شغل اهالی زراعت است . راه آن مالرو و تکیه ٔ آن از بناهای قدیم است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).