رمه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رمه دار. [ رَ م َ / م ِ ] (نف مرکب ) خداوند و مالک رمه . (ناظم الاطباء). چوپان . شبان . رمه یار. رمیار. رمه بان . گله بان . گله دار : ما را رمه داری است نه زو در رمه آشوب نه ایمن از او گرگ و نه سگ زو بفغان است . منوچهری .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی