رنبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رُ بِ) (اِ.) نک رنب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رُ بِ) (اِ.) نک رنب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رنبه . [رُم ْ / رَم ْ ب َ / ب ِ ] (اِ) موی زهار. (برهان ) (آنندراج ). رمکان . رنب . روم . رومه . (برهان ) : آنگاه که من هجات گویم تو ریش کنی زن تو رنبه . لبیبی (از آنندراج ).