رند
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ نْ) (اِ.) نک رنده.
(رِ نْ) [ معر. ] (ص.) ۱- زرنگ، زیرک. ۲- بی قید، لاابالی. ۳- در تصوف، کسی که باطنش سالم تر از ظاهرش باشد.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(رَ نْ) (اِ.) نک رنده.
(رِ نْ) [ معر. ] (ص.) ۱- زرنگ، زیرک. ۲- بی قید، لاابالی. ۳- در تصوف، کسی که باطنش سالم تر از ظاهرش باشد.