روانی اکبرآبادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روانی اکبرآبادی . [ رَ ی ِ اَ ب َ ] (اِخ ) (ملا وحید...) صاحب تذکره ٔ صبح گلشن آرد: از انفاس طیبه اش روح و روان سخن و سخنوران تازه و در سلامت ذهن و استقامت طبع به وحیدی بلندآوازه . شعر ذیل از اوست : نوای زاهد و مرغ چمن خداطلبی است ثنای اوست اگر پارسی و گر عربی است .