روحانیون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روحانیون . [ نی یو ] (ع ص، اِ) ج ِ روحانی . (منتهی الارب ) (از مهذب الاسماء) (از اقرب الموارد). ج ِ روحانی در حالت رفع. فرشتگان و پریان . (مهذب الاسماء). روحانیان . روحانیین . رجوع به روحانی و روحانیان شود. ◄ در اصطلاح فارسی زبانان، علما و فقها و طلاب علوم دینی . روحانیان . روحانیین . و رجوع به روحانی و روحانیان و روحانیین شود.