روحبخش

روحبخش . [ ب َ ] (نف مرکب ) آنچه روح می بخشد و زنده میکند. کنایه از روح انگیز و مفرح است . روانبخش : بیاساقی آن راوق روحبخش بکام دلم درفشان چون درفش . نظامی . ای عاشق گداچو لب روحبخش یار میداندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است . حافظ.