روزه داشت

روزه داشت . [ زَ / زِ ] (مص مرکب مرخم ) روزه داشتن : مسلم کسی را بود روزه داشت که درمانده ای را دهد نان و چاشت . (بوستان ). و رجوع به روزه داشتن شود.