روشن نفس

روشن نفس . [ رَ / رُو ش َ ن َ ف َ ] (ص مرکب ) که دم و نفس صافی و پاک دارد. که نفس گرم و گیرا و مؤثر دارد : در ایام سلطان روشن نفس نبیند دگر فتنه بیدار کس . سعدی (بوستان ). چو بشنید دانای روشن نفس بتندی برآشفت کای تکله بس . سعدی (بوستان ).