روغنینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روغنینه . [ رَ / رُو غ َ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ) نانی که در روغن خمیر آن را پهن کرده پزند. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از انجمن آرا) (از برهان ). نانی که خمیر آنرا در روغن پزند و روغنی نیز گویند. (از شعوری ج ٢ ورق ٢٧). و رجوع به روغنی شود. ◄ نانهای گرمی که روی هم چینند و لابلای آنها روغن ریزند. (از آنندراج ) (از برهان ) (ناظم الاطباء). نازک .