رُوحِنَا

فَنَفَخْنَا فیها مِنْ رُّوحِنَا منظور از «رُوحِنَا» (روح ما) اشاره به یک روح با عظمت و متعالى است و به اصطلاح این گونه اضافه «اضافه تشریفیه» است که براى بیان عظمت چیزى آن را به خدا اضافه مى کنیم، مانند: بیت الله; «خانه خدا» و شهر اللّه; «ماه خدا».(17)