رُوَیْداً

أَمْهِلْهُمْ رُوَیْدا «رُوَیْداً» از مادّه «رود» (بر وزن عود) به معناى رفت و آمد و تلاش براى انجام چیزى توأم با ملایمت است. و در اینجا معناى مصدرى دارد، و توأم با «تصغیر» است یعنى، مختصر مهلتى به آنها ده. بنابراین، «رُوَیْداً» در اینجا جانشین مفعول مطلق است، و در حقیقت مثل آن است که گفته شود: «أُمْهِلْهُمْ إِمْهالاً قَلِیْلاً». و این که بعضى احتمال داده اند: «رُوَیْداً» در اینجا معناى امر دارد، و بنابراین، سه امر پى در پى آمده است، بعید به نظر مى رسد; البته «روید» به معناى امر و به صورت اسم فعل آمده، ولى مناسب آیه مورد بحث با منصوب بودن این کلمه، همان است که مفعول مطلق باشد.(22)