واژه جو

رکبوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رکبوت . [ رَ ک َ ] (ع ص، اِ) ناقة رکبوت ؛ شتر ماده ٔ برنشستنی یا شترماده ٔ رام . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شترماده ٔ رام . رکبانة. رکباة. (از اقرب الموارد). رجوع به رَکبانَة و رَکباة شود.

معنی رکبوت | واژه جو