ریشیدن

ریشیدن . [ دَ ] (مص ) فروریختن چیزی در چیزی . (از ناظم الاطباء) (از برهان ) (آنندراج ) (از فرهنگ جهانگیری ). ریختن . (از شعوری ج ٢ ص ٢٠). ◄ گداختن . ◄ پاشیدن . (ناظم الاطباء). ◄ چشمه چشمه کردن جامه . (از لغت فرس اسدی ). ◄ آمیختن و رنگ کردن . (آنندراج ) (از غیاث اللغات ).