زبان اوستایی

زبان اوستایی . [ زَ ن ِ اَ وِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زبان کتاب اوستا است و یکی از اصول و پایه های زبان ایران است . این زبان خاصه قسمتهای قدیم آن (گاته ) بسیار کهنه بنظر میرسد و مانند زبان سنسکریت و عربی دارای اعراب است یعنی اواخر کلمات از روی تغییر عوامل تغییر میکرده است . همچنین دارای علایم جنسی وتثنیه بوده است . (سبک شناسی بهار ج ١ ص ١٤). رجوع به ص ٦ تا ١٣ همان کتاب و نیز به مقدمه ٔ برهان قاطع چ معین، و مقدمه ٔ لغت نامه ص ٦٠ و «ایران » و «اوستا» شود.