زبان پیوندی

زبان پیوندی . [ زَ ن ِ پ َی ْ / پ ِی ْ وَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بر طبق تحقیقات زبانشناسی یک بخش از زبانهای امروز دنیا زبانهای پیوندی است و دو قسم دیگر عبارتند: از زبان ملتصق و زبان یک هجائی . زبانهای پیوندی از اینقرارند: الف - زبانهای سامی مانند عبری و عربی و آرامی که بعد سریانی نامیده شد و در عهد قدیم زبانهای فینقی و بابلی و آشوری و زبان مردم قرطاجنه (کارتاژ) که شعبه ای بودند از فینیقیان و زبان حمیری . ب - زبانهای مردم هند و اروپایی بمعنی اعم : آریائیان هند - آریائیان ایران یونانیان، ایتالیائیان، مردم سلت (بومیان اروپای غربی ) ژرمنی (آلمان و انگلوساکسون و مردم اسکاندیناوی )، لِت و لیتوانی و سلاو (که روس، سلاوهای شرقی اروپا و مردم بلغار و سرب و سایر سلاوهای بالکان باشند). (از سبک شناسی ج ١ ص ١و٢). رجوع به «زبان » شود.