زبانان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زبانان . [ زُ ] (اِخ ) قلقشندی آرد: زبانان دو ستاره ٔ روشن اند که عرب آنرا دست عقرب میداند که بوسیله ٔ آن از خویش دفاع میکند و اصحاب صور آن دو را دو کفه ٔ میزان قرار میدهند... (از صبح الاعشی ج ٢ ص ١٦٠). کازمیرسکی گوید: زبانا تثنیه ٔ زبان است . رجوع به زبانی و زبانیان شود.