زر خلاص

زر خلاص . [ زَ رِ / زَرْ رِ خ َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زری که از بوته برآمده باشد. (آنندراج ). بی بار. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). یعنی زر خالص که از بوته بیرون آرندش ... (شرفنامه ٔ منیری ). زر خالص . (غیاث اللغات ) : شاه فرمود تا به مجلس خاص بر محکها زنند زر خلاص . نظامی (هفت پیکر چ وحید ص ٢٢٩). رجوع به خلاص شود.