زرکوبی

(~.) (حامص.) طلاکاری.<br>

(~.) (حامص.) طلاکاری.

زرکوبی . [ زَ ] (حامص مرکب ) عمل و شغل زرکوب . طلاکاری . (فرهنگ فارسی معین ) : رخ زردم کند در اشکباری گهی زرکوبی و گه نقره کاری . نظامی . ◄ (ص نسبی ) زرکوبی شده . هر چیزی که روی آن طلاکوبی شده باشد. (فرهنگ فارسی معین ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی