زهاب

(زِ) (اِمر.)<BR>۱- آبی که از شکاف سنگ یا چشمه تراوش کند.<BR>۲- چشمة جوشان.<br>

(زِ) (اِمر.) ۱- آبی که از شکاف سنگ یا چشمه تراوش کند. ۲- چشمه جوشان.

زهاب . [ ] (اِخ ) نام رودی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رود زابات (زهاب کنونی ). (تاریخ ایران باستان ج ٢ ص ١٠٤٨). رجوع به همین کتاب ج ١ ص ١٤٤ و ج ٢ ص ١٠٩٤و ١٣٩٢ و ١٨٢٧ و مجمل التواریخ گلستانه ص ٢٥٣ شود.

زهاب . [ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) چشمه ای که هرگز نایستد و پیوسته روان باشد. (برهان ) (ناظم الاطباء). چشمه ای که پیوسته روان باشد و هرگز نایستد . (فرهنگ فارسی معین ).

زهاب . [ ] (اِخ ) دشتی در مغرب کرمانشاهان . رجوع به «سرپل ذهاب » شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی