زهدم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهدم . [ زَ دَ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ چرغ یا چوزه ٔ باز. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جوجه ٔ بازی . (از اقرب الموارد).
زهدم .[ زَ دَ ] (اِخ ) یکی از ابارق که چند موضعاند. (منتهی الارب ) (از آنندراج ). رجوع به معجم البلدان شود.
زهدم . [ زَ دَ ](اِخ ) ابن مُضَرَّب . تابعی است ثقه . (منتهی الارب ).