زهوف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زهوف . [ زُ ] (ع مص ) خوار و حقیر گردیدن . ◄ قریب به مرگ شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دروغ آوردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دروغ گفتن . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ هلاک شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).