زهیر

زهیر. [ زَ ] (اِخ ) نام پهلوانی ایرانی . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ) (از فهرست ولف ) : سر مایه و پیشروشان زهیر که آهو ربودی ز چنگال شیر. فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج ٥ ص ١٢٨٠).

زهیر. [ زَ ] (ع ص ) لاغری بواسطه ٔ بیماری . ◄ غمناک و دلگیر. (ناظم الاطباء). به هر دو معنی رجوع به اشتینگاس شود.

زهیر. [ زَ ] (ع ص ) شکوفه دار و درخت پرشکوفه . (غیاث ) (آنندراج ).