زیانگری

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زیانگری . [ گ َ ] (حامص مرکب ) زیانکاری . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زیانکاری و دیگر ترکیبهای زیان شود.