واژه جو

زیانی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زیانی . (حامص ) اتلاف و نقصان و خسارت و خرابی و تباهی . (ناظم الاطباء). ◄ زندگی . (آنندراج ).

زیانی . (حامص ) زیانکار و مزیدعلیه زیان، چون نقصانی و نقصان . (آنندراج ) : نسبت دشمن مبین از خود که در کاشانه سیل گر ز آب چشم خود باشد زیانی می کند . محمدقلی سلیم (از آنندراج ).

معنی زیانی | واژه جو