زیباخصال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زیباخصال . [ خ ِ ] (ص مرکب ) نیک خوی . زیباخوی . خوشخوی : نکوروی و خوشخوی و زیباخصال ز پانصد یکی را فزونست سال . نظامی .