زیباخو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیباخو. (ص مرکب ) خوشخو. (آنندراج ). کسی که دارای طبیعت و خوی خوش باشد. (ناظم الاطباء) : هر آنچه بر سر آزادگان رود، زیباست علی الخصوص که از دست یار زیباخو. سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیباخو. (ص مرکب ) خوشخو. (آنندراج ). کسی که دارای طبیعت و خوی خوش باشد. (ناظم الاطباء) : هر آنچه بر سر آزادگان رود، زیباست علی الخصوص که از دست یار زیباخو. سعدی .