زیمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زیمة. [ م َ ] (ع اِ) گله ٔ شتران، کمتر آن دو شتر سه شتر است و اکثر آن پانزده و مانند آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). گله ٔ شتران از سه تا پانزده . (ناظم الاطباء). ◄ پاره ای از گوشت . ج، زیَم . (از اقرب الموارد).
زیمة. [ زَ م َ ] (اِخ ) دهی از نخله ٔ یمان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). قریه ای است به وادی نخلة از زمین مکه . (از معجم البلدان ).