واژه جو

زیمر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

زیمر. [ زَ م َ ] (اِخ ) موضعی است در جبال طی . (معجم البلدان ). پاره ای زمین است در جبال بنی طی . (منتهی الارب ) : و کنت اذاما خفت یوماً ظلامة فان لها شعبا ببلطة زیمرا. امروءالقیس (از معجم البلدان ).

معنی زیمر | واژه جو