ساتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساتر. [ ت ِ ] (ع ص، اِ) پوشنده . (آنندراج ). ◄ پوشش . ◄ روپوش . سرپوش . ♦ ساتر عورت ؛ پوشنده ٔ عورت . عورت پوش .
ساتر. (اِخ ) قومی بودند که در قرن پنجم پیش از میلاد در تراکیه در آسیای صغیر می زیستند. هرودوت گوید:تنها قومی بودند که در حمله ٔ خشایارشا (٤٨٠ ق . م ) مطیع او نگردیدند و آزادی خود را تا زمان ما [ هرودوت ] حفظ کردند. رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٧٤٨ شود.