ساحل گاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساحل گاه . [ ح ِ ] (اِ مرکب ) ساحل . کنار دریا. کنار رود : ازین گردابه چون باد بهشتی بساحلگاه قطب آورده کشتی . نظامی . رجوع به ساحل شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساحل گاه . [ ح ِ ] (اِ مرکب ) ساحل . کنار دریا. کنار رود : ازین گردابه چون باد بهشتی بساحلگاه قطب آورده کشتی . نظامی . رجوع به ساحل شود.