ساحل نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساحل نشین . [ ح ِ ن ِ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) کناره نشین . آنکه در کناردریا، یا رودی بزرگ خانه دارد. رجوع به ساحل شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساحل نشین . [ ح ِ ن ِ ] (نف مرکب، اِ مرکب ) کناره نشین . آنکه در کناردریا، یا رودی بزرگ خانه دارد. رجوع به ساحل شود.