ساخالین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ساخالین . (اِخ ) (جزیره ٔ...) و بزبان ژاپنی کارافتو جزیره ای است کوهستانی واقع در مشرق آسیا در اقیانوس کبیر نزدیک به خاک سیبری بین دریای ژاپن و دریای اختسک بمساحت ٧٥٣٦٠ هزارگز مربع و با ٥٠٠٠٠٠ تن سکنه . در این جزیره عده ای از نژاد بومی از سه قبیله ٔ آینوس، و در وچوناس، و غیلئاکس، بسر میبرند و گروهی از روسها و ژاپنیها و چینی ها و کره ایها نیز بدانجا مهاجرت کرده اند. این جزیره اول بار بسال ١٦٤٣ م . بوسیله ٔ هلندیها کشف شد. بسال ١٨٥٧ م . شمال آن بوسیله ٔ روسها اشغال گردید. بسال ١٩٠٥ م . بین روس و ژاپن تقسیم شد. قسمت شمالی آن به مساحت ٣٧٩٨٨ هزارگز مربع با١١٨٠٠ تن سکنه نصیب روسها گردید که الکساندر روفسک مرکز آن بود، و قسمت جنوبی که کارافتو نامیده میشد با٣٦٠٩٠ هزارگز مربع مساحت و با٢٠٣٧٥٠ تن سکنه به ژاپن تعلق یافت و مرکز آن تویوهارا بود. بعد از جنگ دوم جهانی تمام ساخالین جزو روسیه اعلام شده است . هوای ساخالین سرد ومشابه هوای سیبریه است . در شمال و مشرق آن درجه ٔ حرارت در زمستان تا ٣٧ درجه زیر صفر پائین می آید و آب سواحل منجمد میگردد ولی درجه ٔ حرارت مغرب و جنوب آن بکمتر از ٢٥ درجه زیر صفر نمیرسد. برف و یخ در این جزیره گاهی تا تابستان باقی است . این جزیره معادن نفت و زغال سنگ دارد. قسمتی از اراضی آن پوشیده از جنگل است . صید ماهی نیز از منابع ثروت آن بشمار میرود.